Geschiedenis
In 1885 is begraafplaats De Roosdoncken in gebruik genomen. Voor die tijd werden protestanten begraven op het katholieke kerkhof bij de Tomakker. Toen in 1876 de Nuenense parochie het kerkhof achter de Clemenskerk in gebruik nam, raakte het oude kerkhof aan de Tomakker in verval, net als de kerk en toren die hier stonden. Ds. Th. van Gogh nam het initiatief om het oude kerkhof op te knappen zodat nabestaanden bij hun overleden familieleden op de Tomakker begraven konden worden. Het graf van Ds. van Gogh zelf dateert uit 1885 en is hier bewaard gebleven.
De leden van de Hervormde Gemeente wilden graag een eigen begraafplaats inrichten. Deze wens ging in 1885 in vervulling dankzij bijdragen van veel gemeenteleden. De grond aan de Broekdijk werd beschikbaar gesteld door de heer J.W. Begemann.
Door de groei van de protestantse gemeente werd de begraafplaats te klein. In 1997 kon, dankzij medewerking van de gemeente Nuenen C.A. en de Maatschappij van Welstand, uitbreiding gerealiseerd worden. Het aantal plaatsen werd verdubbeld en er kwam ook ruimte voor het plaatsen van urnen. Het beheer van de begraafplaats werd ondergebracht in de ‘Stichting Protestantse Begraafplaats De Roosdoncken’. De begraafplaats is genoemd naar het gebied eromheen.
Tien jaar later, in 2007, is een tweede gronduitbreiding gerealiseerd. De begraafplaats gaat harmonieus op in het natuurgebied erom heen naar een ontwerp van landschapsarchitect Stan Elings. Naast poelen en bosschages zijn twee verhogingen aangelegd waar begraven kan worden. Het natuurgedeelte is door middel van een duiker onder de Broekdijk ecologisch verbonden met de oude ijsbaan. Aan de andere kant vormt het een verbinding met de Hooidonkse beek. Dankzij medewerking van het Brabants Landschap en de gemeente Nuenen C.A. is dit plan mogelijk gemaakt. De begraafplaats heeft een capaciteit van ca. 400 graven.
Delen van de begraafplaats
Op het oudste gedeelte van de begraafplaats, de Begemannhof, zijn de graven van Ds. W.L. Begemann en zijn vrouw, van Ds. C.E. Crull (1890), Ds. P. Snoep (1919) en Ds. G.F.C. Bakker (1954) te vinden. Ook ligt hier het graf van oud kosteres W. van den Burg, beter bekend als ‘Mien’. Op de Begemannhof wordt in principe niet meer begraven.
Op de Donk, de eerste uitbreiding van de begraafplaats, is een monument geplaatst voor het ongeboren kind. De woorden op de sokkel ‘Verwacht – Gedragen – Geborgen’ spreken daarbij voor zich. Een plek voor ouders en familie die te maken hebben met de pijn en het verdriet van een onvoldragen zwangerschap.
Op het Y-land, de tweede uitbreiding, is in 2017 de Gedachtenisplaats gebouwd. Deze ruimte is bedoeld als een toevluchtsoord. Een plek waar je kunt schuilen voor de regen of de brandende zon, maar ook een plek waar je je kunt bezinnen, een kaarsje kunt opsteken in gedachtenis aan een dierbare. Het fraaie uitzicht vanaf deze plaats legt een verbinding tussen het hof en de omliggende natuur. De vormgeving is open en ingetogen, in harmonie met de omgeving en de protestantse identiteit.